سرطان آلت تناسلی مردان؛ علائم، تشخیص و روشهای درمان
چگونه میتوان خطر ابتلا به سرطان آلت تناسلی مردان را کاهش داد؟
سرطان آلت تناسلی مردان نوعی سرطان نادر است که در صورت عدم تشخیص و درمان بهموقع، میتواند تهاجمی شود. درمان این بیماری، بسته به مرحله سرطان و سلامت کلی فرد متفاوت است. با تشخیص و درمان زودهنگام، اکثر مردان مبتلا به این سرطان میتوانند به طور کامل بهبود یابند.
در این مطلب از اسنپ دکتر، به بررسی سرطان آلت تناسلی مردان، علائم، تشخیص و روشهای درمان آن میپردازیم. همچنین، عوامل خطر و روشهای پیشگیری از آن را معرفی میکنیم.
سرطان آلت تناسلی مردان چیست؟
سرطان آلت تناسلی (Penile Cancer)، نوع نادری از سرطان است که عمدتا پوست آلت تناسلی و پوست ختنهگاه (پوست پوشاننده سر آلت تناسلی در مردان ختنهنشده) را درگیر میکند. این سرطان زمانی رخ میدهد که سلولهای سالم آلت تناسلی مردان دچار دگرگونیهای غیرطبیعی شده و به سلولهای سرطانی تبدیل میشوند. این سلولهای سرطانی به طور غیرقابل کنترلی تکثیر یافته و تودهای را در آلت تناسلی تشکیل میدهند که به آن تومور میگویند.
این سرطان اغلب از سلولهای پوستی شروع میشود و میتواند به لایههای داخلیتر نفوذ کند یا به سایر نقاط بدن از جمله غدد، اندامهای دیگر و غدد لنفاوی گسترش یابد. باید توجه داشت که احتمال ابتلا به این سرطان برای هر مردی که دارای آلت تناسلی است، وجود دارد. میزان جدیت سرطان به بزرگی تومور، میزان گسترش آن و سلامت عمومی فرد بستگی دارد.
انواع سرطان آلت تناسلی مردان
سرطان آلت تناسلی مردان، به شکل نوعی سرطان پوست آغاز میشود و میتواند به انواع زیر بروز پیدا کند:
- کارسینوم سلول سنگفرشی (SCC): این نوع سرطان، شایعترین سرطان آلت تناسلی است که تقریبا ۹۵ درصد از کل موارد را شامل میشود. این سرطان معمولا رو یا زیر پوست ختنهگاه ایجاد میشود، اما میتواند در سایر نقاط آلت تناسلی نیز بروز پیدا کند.
- کارسینوم سلول بازال (BCC): این نوع سرطان در لایههای عمیقتر پوست شروع میشود. سلولهای سرطانی بهآرامی رشد کرده و احتمال کمی برای گسترش به سایر نقاط بدن وجود دارد.
- ملانوما (Melanoma): این نوع کمتر شایع، در سلولهای تولیدکننده رنگدانه پوست (ملانوسیت) آغاز میشود. ملانوما میتواند بهسرعت به سایر قسمتهای بدن گسترش یابد.
- سارکوما (Sarcoma): این نوع سرطان نادر در بافتهای نرم مانند عضله، چربی یا عروق خونی آلت تناسلی ایجاد میشود.
- کارسینوم ادنواسکواموس: این نوع بسیار نادر سرطان در غدد موجود در آلت تناسلی ایجاد میشود.
علائم اصلی سرطان آلت تناسلی مردان
اولین علامت قابل توجه این سرطان، معمولا توده، برآمدگی یا زخم روی آلت تناسلی است. این توده ممکن است شبیه یک برآمدگی کوچک و به ظاهر بیاهمیت یا یک زخم بزرگ و عفونی به نظر برسد. در اکثر موارد، این توده به جای بدنه آلت تناسلی، روی پوست پوشاننده آلت تناسلی (پوست ختنهگاه) یا سر و نوک آلت تناسلی (حشفه) بروز پیدا میکند.
سایر علائم شایع شامل موارد زیر است:
- بثورات (جوش)
- خونریزی از آلت تناسلی یا زیر پوست ختنهگاه
- ترشحات بدبو از زیر پوست ختنهگاه
- مشکل در عقب کشیدن پوست ختنهگاه (تنگی پوست ختنهگاه)
- تغییر رنگ پوست آلت تناسلی یا پوست ختنهگاه
- خارش
- سوزش
- ضخیم شدن پوست آلت تناسلی
- قرمزی یا برآمدگیهای کوچک و سفت روی آلت تناسلی؛ ممکن است شبیه یک زخم چرکنکرده به نظر برسد.
- برآمدگیهایی به رنگ آبی-قهوهای
- تحریک (التهاب)
- تورم در انتهای آلت تناسلی
در نظر داشته باشید که: این علائم همیشه نشانه سرطان نیستند. ممکن است به عفونت یا حساسیت پوستی مبتلا باشید. اما در صورت مشاهده هرگونه علائم غیر عادی روی آلت تناسلی یا ناحیه تناسلی، مهم است که فورا به پزشک مراجعه کنید.
سایر علائم احتمالی:
- وجود توده در زیر پوست کشاله ران
- احساس خستگی
- درد شکم
- کاهش وزن بدون دلیل
ظاهر سرطان آلت تناسلی مردان
ظاهر سرطان آلت تناسلی به نوع سرطان پوستی که عامل آن است بستگی دارد و میتواند به صورت زیر باشد:
- توده یا برآمدگی: ممکن است یک توده یا برآمدگی سفت یا نرم روی آلت تناسلی احساس کنید.
- زخم: زخمی که به نظر نمیرسد بهبود یابد، ممکن است نشانه سرطان باشد.
- تغییر رنگ: تغییر رنگ پوست آلت تناسلی، مانند لکههای قرمز، قهوهای یا سیاه، میتواند از علائم سرطان باشد.
- ضخیم شدن پوست: ضخیم شدن موضعی پوست آلت تناسلی نیز میتواند نشانهای از سرطان باشد.
تشخیص اینکه آیا توده یا تغییر ایجاد شده روی آلت تناسلی سرطانی است یا خیر، بر عهده پزشک متخصص است. یک متخصص اورولوژی (متخصص کلیه و مجاری ادراری) میتواند با انجام آزمایشهای تشخیصی، ماهیت این توده یا تغییر ایجاد شده را مشخص کند.
علل و عوامل خطر ابتلا به سرطان آلت تناسلی مردان
علت دقیق ابتلا به سرطان آلت تناسلی در مردان هنوز به طور کامل شناخته نشده است. اما تحقیقات نشان میدهند که این سرطان در مردانی که دارای ویژگیهای زیر باشند، شایعتر است:
- عفونتهای آمیزشی (STI) بهویژه آلودگی به ویروس پاپیلومای انسانی (HPV): برخی از عفونتهای آمیزشی مانند ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) میتوانند خطر ابتلا به این سرطان را افزایش دهند. این ویروس از طریق تماس پوستی منتقل میشود و میتواند عامل برخی از سرطانهای ناحیه تناسلی باشد.
- سن بالای ۶۰ سال: خطر ابتلا به سرطان آلت تناسلی با افزایش سن، بهویژه بعد از ۶۰ سالگی، بیشتر میشود.
- مصرف سیگار: سیگار کشیدن یکی از عوامل خطر ابتلا به انواع مختلف سرطان از جمله سرطان آلت تناسلی است.
- ضعف سیستم ایمنی: سیستم ایمنی ضعیف ناشی از ابتلا به ایدز یا اچآیوی، میتواند خطر ابتلا به سرطان را افزایش دهد.
- ختنه نشدن: احتمال ابتلا به این سرطان در مردان ختنهنشده، بیشتر است؛ احتمالا به این دلیل که مردان ختنهنشده بیشتر در معرض ابتلا به سایر بیماریهای آلت تناسلی مانند فیموز و اسمگما قرار دارند.
- فیموز: فیموز وضعیتی است که در آن، پوست ختنهگاه سفت شده و بهراحتی عقب نمیرود. این عارضه میتواند باعث تجمع مایعات زیر پوست ختنهگاه شود. افراد مبتلا به فیموز در معرض خطرات سلامتی ناشی از اسمگما هستند.
- اسمگما: اسمگما، که به آن پنیرک نیز میگویند، مادهای سفید یا زرد رنگ و چسبناک است که از تجمع سلولهای مرده پوست، رطوبت، چربی و سایر مواد در زیر پوست ختنهگاه مردان تشکیل میشود. در صورتی که ناحیه زیر پوست ختنهگاه به طور صحیح تمیز نشود، تشکیل اسمگما میتواند باعث التهاب و سایر مشکلات سلامتی شود.
- بهداشت نامناسب ناحیه تناسلی: رعایت نکردن بهداشت در ناحیه زیر پوست ختنهگاه میتواند خطر ابتلا به سرطان آلت تناسلی را افزایش دهد.
- بهداشت نامناسب محیط زندگی: زندگی در مناطقی با شرایط بهداشتی ضعیف و رعایت نکردن بهداشت فردی، میتواند خطر ابتلا به این سرطان را افزایش دهد.
- سابقه درمان پسوریازیس با اشعه ماورای بنفش (UV) و داروی پسورالن: استفاده از این روش درمانی خاص برای پسوریازیس ( تجمع و انباشتگی سریع سلولهای پوستی) ممکن است خطر ابتلا به برخی سرطانها از جمله سرطان آلت تناسلی را افزایش دهد.
سرطان آلت تناسلی چگونه تشخیص داده میشود؟
تشخیص این سرطان توسط پزشک متخصص و با انجام برخی آزمایشهای تشخیصی صورت میگیرد. این آزمایشات عبارتند از:
- معاینه فیزیکی: در طی معاینه فیزیکی، پزشک با دقت آلت تناسلی را بررسی میکند و وجود هرگونه توده، برآمدگی یا زخم را مورد ارزیابی قرار میدهد. پزشک همچنین در مورد علائم فرد سوال خواهد کرد.
- بیوپسی (نمونهبرداری): در صورت وجود ضایعه پوستی روی آلت تناسلی، پزشک ممکن است برای بررسی وجود سلولهای سرطانی نمونه کوچکی از بافت را بردارد. این نمونه در آزمایشگاه مورد بررسی قرار میگیرد تا مشخص شود آیا سلولهای سرطانی وجود دارند یا خیر. در صورت تشخیص سرطان پزشک برای تعیین گستردگی آن، آزمایشهای تصویربرداری دیگری را تجویز خواهد کرد.
- آزمایشهای تصویربرداری: ممکن است آزمایشهایی مانند رادیوگرافی (X-Ray)، سی.تی اسکن (CT Scan)، سونوگرافی (Ultrasound)، ام.آر.آی (MRI) و پِت اسکن (PET Scan) برای بررسی داخلی بدن و یافتن تومور یا هرگونه نشانهای از گسترش سرطان تجویز شوند.
- سیستوسکوپی: در سیستوسکوپی، پزشک لولهای نازک و مجهز به دوربین را به آرامی از طریق مجرای ادرار تا مثانه وارد میکند. این عمل به پزشک اجازه میدهد تا نواحی مختلف آلت تناسلی و ساختارهای اطراف آن را مشاهده کند.
مراحل پیشرفت سرطان آلت تناسلی مردان
مرحلهبندی (Stadium) سرطان، نشاندهنده میزان گسترش آن در بدن است. پزشک متخصص با بررسی نتایج آزمایشهای تشخیصی، مرحله فعلی سرطان را تعیین میکند. این کار به پیشبینی وضعیت بیماری و انتخاب بهترین روش درمانی برای بیمار کمک میکند.
سیستم طبقهبندی مراحل پیشرفت (استیج) سرطان آلت تناسلی به شرح زیر است:
استیج 0:
- سرطان تنها در لایه سطحی پوست قرار دارد
- سرطان به غدد، لنفنودها یا سایر نقاط بدن گسترش نیافته است
استیج 1:
- سرطان به بافت همبند درست در زیر پوست نفوذ کرده است
- سرطان به غدد، لنفنودها یا سایر نقاط بدن گسترش نیافته است
استیج 2:
- سرطان به بافت همبند زیر پوست و عروق لنفاوی یا عروق خونی گسترش یافته است
- سلولهای سرطانی از نظر ظاهری با سلولهای طبیعی بسیار متفاوتاند
- سرطان به بافتهای نعوظکننده یا مجرای ادرار سرایت کرده است
- سرطان به سایر نقاط بدن گسترش نیافته است
استیج 3A:
- سرطان به بافت همبند زیر پوست و عروق لنفاوی یا عروق خونی گسترش یافته است
- سلولهای سرطانی از نظر ظاهری با سلولهای طبیعی بسیار متفاوتاند
- سرطان به بافتهای نعوظکننده یا مجرای ادرار سرایت کرده است
- سرطان به یک یا دو لنفنود در همان سمت کشاله ران گسترش یافته است
- سرطان به سایر نقاط بدن گسترش نیافته است
استیج 3B:
- سرطان به بافت همبند زیر پوست و عروق لنفاوی یا عروق خونی گسترش یافته است
- سلولهای سرطانی از نظر ظاهری با سلولهای طبیعی بسیار متفاوتاند
- سرطان به بافتهای نعوظکننده یا مجرای ادرار سرایت کرده است
- سرطان به سه یا چند لنفنود در یک طرف کشاله ران یا چندین لنفنود در هر دو طرف کشاله ران گسترش یافته است
- سرطان به سایر نقاط بدن گسترش نیافته است
استیج 4:
- سرطان به نواحی مجاور مانند استخوان شرمگاهی، پروستات یا کیسه بیضه (اسکروتوم) گسترش یافته است
- سرطان به سایر نقاط و اندامهای بدن گسترش یافته است
درمان سرطان آلت تناسلی
احتمال درمان این سرطان در صورت تشخیص زودهنگام، بیشتر است. انتخاب نوع درمان به موارد زیر بستگی دارد:
- اندازه و نوع سرطان آلت تناسلی
- محل قرارگیری سرطان
- میزان گسترش سرطان
- سن و وضعیت عمومی سلامت فرد
درمان سرطان در مراحل اولیه اغلب شامل روشهای غیرجراحی مانند استفاده از کرمهای شیمیدرمانی مانند فلورويوراسيل-5 (5FU) و لیزردرمانی است. اگر سرطان در مراحل پیشرفتهتری تشخیص داده شود، درمان ممکن است شامل جراحی، شیمیدرمانی و رادیوتراپی باشد.
درمان سرطان در مراحل اولیه
اگر سرطان در مراحل اولیه باشد، درمان معمولا شامل موارد زیر خواهد بود:
- داروی موضعی
در صورتی که سرطان در مراحل ابتدایی باشد و ناحیه درگیر، پوست ختنهگاه یا نوک آلت تناسلی باشد، ممکن است از کرمهای موضعی برای درمان استفاده شود. این کرمها به طور مستقیم روی پوست آلت تناسلی یا پوست ختنهگاه مالیده میشوند. انواع این کرمها عبارتند از:
فلوئوراوراسیل (5FU): این کرم شیمیدرمانی با هدف قرار دادن سلولهای سرطانی در محل، به طور مستقیم آنها را از بین میبرد.
ایمیکیمود (Lmiquimod): این کرم ایمونوتراپی با تحریک سیستم ایمنی بدن به مبارزه با سلولهای سرطانی کمک میکند.
- کرایوتراپی
کرایوتراپی (سرمادرمانی) روشی است که در آن با استفاده از سرما، سلولهای سرطانی منجمد و نابود میشوند. برای این کار، دستگاه کوچکی روی ناحیه درگیر قرار داده میشود تا بافت سرطانی را فریز کند.
از کرایوتراپی ممکن است در موارد زیر برای درمان سرطان آلت تناسلی استفاده شود:
سرطان در مراحل بسیار اولیه: زمانی که سرطان در مراحل ابتدایی و بسیار کوچک است.
احتمال پایین گسترش سرطان: در صورتی که احتمال کمی وجود داشته باشد که سرطان به سایر نقاط بدن سرایت کرده باشد.
به عبارت دیگر، کرایوتراپی معمولا برای سرطانهای محدود و در مراحل خیلی اولیه کاربرد دارد.
- جراحی موهس
در جراحی موهس، پزشک لایه به لایه از پوست آسیبدیده را برمیدارد تا به بافت سالم برسد.
- لیزردرمانی
لیزردرمانی روشی است که در آن از پرتو نور لیزر با شدت بالا برای نابود کردن سلولهای سرطانی استفاده میشود. این پرتو نور به طور مستقیم به ناحیه درگیر تابانده میشود. لیزردرمانی زمانی استفاده میشود که سرطان در مراحل ابتدایی باشد و ناحیه درگیر وسیع نباشد.
- ختنه
در صورتی که سرطان تنها در پوست ختنهگاه باشد، پزشک ختنه را توصیه میکند. در این روش، پوست ختنهگاه برداشته میشود.
درمان سرطان پیشرفته
اگر سرطان آلت تناسلی در مراحل پیشرفتهتری باشد یا احتمال گسترش آن بیشتر باشد، ممکن است نیاز به درمانهای دیگری نیز باشد، از جمله:
- جراحی برداشتن غدد لنفاوی
اگر سرطان به غدد لنفاوی کشاله ران سرایت کرده باشد، جراح ممکن است برای برداشتن برخی یا کل این غدد لنفاوی اقدام به جراحی کند.
- شیمیدرمانی
شیمیدرمانی روشی است که در آن از داروهای شیمیایی خاصی برای از بین بردن سلولهای سرطانی استفاده میشود. شیمیدرمانی ممکن است برای سرطان آلت تناسلی در موارد زیر تجویز شود:
همراه با رادیوتراپی (شیمی-رادیوتراپی): گاهی اوقات، شیمیدرمانی با رادیوتراپی به طور همزمان برای افزایش اثربخشی درمان به کار میرود. این روش با عنوان شیمی-رادیوتراپی شناخته میشود.
قبل از جراحی برای کوچک کردن تومور: در برخی موارد، شیمیدرمانی قبل از جراحی برای کوچک کردن تومور و سهولت در عمل جراحی تجویز میشود.
بعد از جراحی برای از بین بردن سلولهای سرطانی باقیمانده: شیمیدرمانی پس از جراحی برای از بین بردن سلولهای سرطانی احتمالی که ممکن است باقی مانده باشند، استفاده میشود.
در صورتی که سرطان به سایر نقاط بدن گسترش یافته باشد: اگر سرطان به سایر نقاط بدن مانند غدد لنفاوی یا اندامهای دیگر سرایت کرده باشد، شیمیدرمانی به عنوان درمان اصلی یا برای کنترل بیماری به کار میرود.
- رادیوتراپی یا پرتودرمانی
رادیوتراپی روشی است که در آن از پرتوهای پرانرژی برای کوچک کردن تومورها و از بین بردن سلولهای سرطانی استفاده میشود. رادیوتراپی ممکن است برای سرطان آلت تناسلی در موارد زیر تجویز شود:
همراه با شیمیدرمانی (شیمی-رادیوتراپی): همانطور که گفتیم، گاهی اوقات، رادیوتراپی با شیمیدرمانی به طور همزمان تجویز میشود تا اثربخشی درمان را افزایش دهد. این روش درمانی با عنوان شیمی-رادیوتراپی شناخته میشود.
به جای جراحی: در برخی موارد بسته به نوع و اندازه تومور، رادیوتراپی به عنوان جایگزینی برای جراحی در نظر گرفته میشود.
بعد از جراحی برای پاکسازی منطقه از سلولهای سرطانی احتمالی: رادیوتراپی پس از جراحی برای از بین بردن سلولهای سرطانی باقیمانده در ناحیه کشاله ران استفاده میشود.
درمان غدد لنفاوی لگن: در صورتی که خطر عود بیماری بالا باشد، رادیوتراپی برای درمان غدد لنفاوی در ناحیه لگن تجویز میشود.
کاهش علائم ناشی از گسترش سرطان: رادیوتراپی میتواند برای تسکین علائم ناشی از گسترش سرطان به سایر نقاط بدن به کار رود.
- گزينههای جراحی برای درمان سرطان آلت تناسلی
جراحی برای درمان این سرطان ممکن است شامل موارد زیر باشد:
- برداشتن توده سرطانی به همراه قسمتی از بافت اطراف آن برای کاهش خطر عود بیماری
- برداشتن لایه سطحی پوست از نوک آلت تناسلی (حشفه)
- برداشتن نوک آلت تناسلی
- برداشتن بخشی یا در موارد نادر تمام آلت تناسلی (تنها در صورتی که هیچ درمان دیگری امکانپذیر نباشد)
- برداشتن برخی از غدد لنفاوی که بخشی از سیستم دفاعی بدن در برابر عفونتها هستند
جراحی ممکن است بر ظاهر آلت تناسلی مردان از نظر اندازه و شکل تاثیر بگذارد. این موضوع میتواند احساس فرد نسبت به بدنش را تحتالشعاع قرار دهد. در صورتی که نیاز به برداشتن آلت تناسلی باشد، ممکن است جراحی ترمیمی انجام شود. در این روش از پوست و عضلات سایر نقاط بدن برای ایجاد یک آلت تناسلی کاربردی استفاده میشود.
برخی از گزینههای جراحی برای درمان سرطان آلت تناسلی عبارتند از:
- جراحی برشی (Excisional Surgery): در این روش، جراح برای برداشتن تومور از آلت تناسلی، از بیحسی موضعی استفاده میکند تا بیمار دردی احساس نکند. سپس تومور و ناحیه آسیبدیده را با برداشتن مقداری از بافت و پوست سالم اطراف آن خارج میکند و در نهایت برش ایجاد شده را بخیه میزند.
- جراحی موهس (Moh’s Surgery): هدف از جراحی موهس، برداشتن کمترین میزان بافت و درعینحال حذف تمام سلولهای سرطانی است. در این روش، جراح لایه نازکی از ناحیه آسیبدیده را برمیدارد و سپس نمونه برداشتهشده را زیر میکروسکوپ بررسی میکند تا وجود سلولهای سرطانی در آن مشخص شود. این فرایند تا زمانی که هیچ سلول سرطانی در نمونههای بافتی مشاهده نشود، تکرار میشود.
- پنکتومی (Penectomy): پنکتومی، عمل جراحی برای برداشتن بخشی یا کل آلت تناسلی است. در پنکتومی نسبی (Partial Penectomy)، بخشی از آلت تناسلی برداشته میشود. این عمل زمانی بهترین نتیجه را دارد که تومور کوچک باشد. برای تومورهای بزرگتر، ممکن است برداشتن کل آلت تناسلی (پنکتومی کامل) ضروری باشد.
مراقبتهای پس از جراحی
فارغ از نوع جراحی انجامشده، لازم است در اولین سال پس از عمل، هر ۲ تا ۴ ماه یک بار برای ویزیت به پزشک مراجعه کنید. در صورت برداشتن کل آلت تناسلی، میتوانید با پزشک در مورد امکان انجام جراحی بازسازی آلت تناسلی (فالوپلاستی) صحبت کنید.
چشمانداز بلندمدت بیماران مبتلا به سرطان آلت تناسلی مردان
تشخیص زودهنگام این نوع سرطان، اغلب بهبودی کامل را در پی دارد. بر اساس آمار انجمن سرطان آمریکا، نرخ بقای 5 ساله برای افرادی که تومور آنها هرگز به غدد یا غدد لنفاوی سرایت نکرده است، تقریباً ۸۵ درصد است، اما اگر سرطان به غدد لنفاوی کشاله ران یا بافتهای مجاور برسد، میزان بقای 5 ساله به حدود ۵۹ درصد میرسد.
توجه به این نکته ضروری است که اینها آمار و ارقام کلی است و چشمانداز بیماری فرد بسته به سن و وضعیت عمومی سلامتش میتواند متفاوت باشد. مهمترین کاری که بیمار میبایست برای افزایش شانس بهبودی خود انجام دهد، پایبندی به برنامه درمانی توصیهشده توسط پزشک است.
پیشگیری از سرطان آلت تناسلی مردان
هرچند هیچ راه قطعی برای پیشگیری از سرطان وجود ندارد، اما با رعایت برخی موارد میتوانید خطر ابتلا به آن را کاهش دهید:
اقدامات پیشگیرانه از سرطان آلت تناسلی:
- واکسیناسیون HPV: اگر شرایط آن را دارید، واکسن HPV را دریافت کنید تا از ابتلا به این ویروس محافظت شوید.
- استفاده از کاندوم و رابطه جنسی ایمن: برای جلوگیری از ابتلا به ویروس HPV و HIV از روشهای پیشگیری ایمن در رابطه جنسی استفاده کنید.
- ترک سیگار و دخانیات: مصرف هرگونه دخانیات (سیگار، قلیان و غیره) را کنار بگذارید.
- ختنه (در صورت نیاز): اگر دچار فیموز شدهاید و پزشک برای درمان آن ختنه را توصیه کرده است، حتما انجامش دهید. ختنه، تمیز نگه داشتن ناحیه تناسلی را آسانتر میکند.
- بهداشت آلت تناسلی: اگر پوست ختنهگاه دارید، حتما زیر آن را بهدقت تمیز کنید.
تشخیص زودهنگام سرطان آلت تناسلی:
مهم است که در صورت مشاهده هرگونه علائم سرطان آلت تناسلی، به پزشک مراجعه کنید و تحت معاینه قرار بگیرید. تشخیص زودهنگام و درمان بهموقع، شانس بهبودی را به طور قابل توجهی افزایش میدهد.
جمعبندی
علائم سرطان آلت تناسلی مردان ممکن است شامل توده، زخم یا تغییر رنگ روی آلت تناسلی و علائمی مانند تورم، سوزش، ترشح و خونریزی باشد. در صورت مشاهده هر یک از این علائم، برای تشخیص و درمان به پزشک مراجعه کنید. تشخیص زودهنگام و شروع سریع درمان میتواند شانس بهبود بیماران مبتلا به این نوع سرطان را افزایش دهد.